Parafie

Parafie na  terenie Gminy Opatowiec

Parafia Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny

28-520 Opatowiec, Rogów nr 3,
tel. 041- 351-82-38
liczba wiernych: 680

Proboszcz:
ks. mgr Marek Zawłocki, ur. 1964 (Kozłów Małogoski), wyśw. 1989, mian. 2004

Z histori Parafii

Rogów to malownicza miejscowość tuż przy ujściu Dunajca do Wisły. Pierwsze zapiski na jej temat możemy znaleźć przy okazji erygowania parafii pod wezwaniem Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny, a więc z lat 1399-1432. Niewątpliwie znaczący wpływ na to wydarzenie miał podskarbi królewski Hinczka.
Jednakże, w pełni zalety lokalizacji tej miejscowości dostrzegł, żyjący dopiero dwa wieki później mieszczanin krakowski – Jan Wawrzyniec Wodzicki. Jako właściciel tutejszych ziem postanowił w 1684 roku zmodernizować i  rozbudować istniejący tu port rzeczny, a także zbudował pierwszy spichlerz. Po jego śmierci dobra rogowskie przeszły w  ręce syna Michała.
Michał Wodzicki urodził się 3 października 1687 r. i po okresie starannego wychowania
i kształcenia poświęcił się stanowi duchownemu. Był on kolejno kanonikiem sandomierskim, gnieźnieńskim, scholastykiem łęczyckim, a  od 1713 r. kanonikiem krakowskim i  wikariuszem generalnym biskupa Felicjana Konstantego Szaniawskiego, po którego śmierci objął na rok rządy diecezją krakowską, zostając jej administratorem. Należy też wspomnieć, że w 1733 roku ks. Wodzicki był też bliskim współpracownikiem,
a później pełnomocnikiem bp. Jana Aleksandra Lipskiego.
Lata 1734-1746, to okres szczególnie wzmożonej i gorliwej działalności duszpasterskiej
ks. Michała z  Granowa Wodzickiego. Swoją posługę kapłańska pełnił w tym czasie głównie na terenie Małopolski. Niewątpliwie, wtedy też związał się emocjonalnie z Rogowem. Świadczy
o tym może chociażby powstanie w  1734 roku, z jego inicjatywy, Bractwa Szkaplerza Najświętszej Maryi Panny. Z tego okresu, a dokładnie z 1738 roku, pochodzi również znajdująca się po dziś dzień, na przykościelnym placu, kamienna figura Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej, będąca wotum dziękczynnym ks. Michała Wodzickiego za  koronację Augusta III oraz nadanie godności kardynalskiej przez papieża Klemensa XII bp. krakowskiemu Janowi Aleksandrowi Lipskiemu.
Szczególnie ważna dla mieszkańców Rogowa była  wizyta ks. Michała Wodzickiego
w 1751 roku, gdyż  wiązała się z ona z ufundowaniem nowej świątyni z  drzewa modrzewiowego (niestety, spłonęła w 1932 roku) oraz kamiennej dzwonnicy-bramy. Należy
w tym miejscu wspomnieć, że znaczący wpływ na kształt obu obiektów wywarł królewski architekt Franciszek Placidi.
Przybycie ks. Wodzickiego do Rogowa w 1762 roku miało znamienny charakter, bowiem było związane z konsekracją nowego kościoła. Należy zaznaczyć, że dokonał jej sam fundator, gdyż od 1759 roku piastował on godność biskupa przemyskiego. Trzeba też wspomnieć, że w tym okresie bp Michał z Granowa Wodzicki należał do czołowych podpór tronu polskiego.
Nie sposób też zapomnieć, iż w trakcie tego pobytu ów biskup przemyski funduje kolejny kościół w parafii, tym razem przeznaczony dla działającego tu od 1664 roku szpitala. (Kościół ten od 1997 roku znajduje się w Muzeum Wsi Kieleckiej w Tokarni koło Kielc).I choć bp Michał z  Granowa Wodzicki odszedł niespodziewanie 1 stycznia 1764 roku w  Warszawie, a jego ciało, zostało złożone przy boku ojca, w  grobie rodzinnym w  kościele Mariackim w  Krakowie, to serce biskupa na zawsze pozostało w Rogowie.
Obecna świątynia pochodząca z 1934 roku, murowana w neogotyckim stylu i usytuowana wśród wysokich drzew jest chlubą wiernych z parafii Rogów, o czym może świadczyć podjęcie trudu jej odnowienia tuż przed 240. rocznicą śmierci bp. Michała,
który kierował się w swym życiu dewizą:

„Serce najpierw dla Boga, a  później dla ziemi rogowskiej”

www.parafiarogow.pl/
www.parafiarogow.webpark.pl
http://www.kielce.opoka.org.pl/?mod=parish&id=165

Parafia Św.Jakuba Apostoła

28-520 Opatowiec, ul. Nowokorczyńska 2,
tel. 041-351-80-14
liczba wiernych: 975

Proboszcz:
ks. Ireneusz Zych, wyśw. 1973, mian. 2009

Z histori Parafii

Parafia powstała prawdopodobnie na przełomie XI i XII w., jest odnotowana w wykazach świętopietrza z 1326 r. W 1283 r. założono klasztor dominikanów, który skasowano w 1819 r
Kościół parafialny w Opatowcu p.w. śś. Szymona i Judy wzmiankowany jest już w XIII w., był jednak niszczony przez wylewy Wisły i ostatecznie został rozebrany w XIX w. a parafia została przeniesiona do kościoła dominikanów. Klasztor dominikanów został założony w Opatowcu w 1283 r. z fundacji Tomasza, opata tynieckiego. Około 1470 r. istniał kościół p.w. św. Jacka z murowanym prezbiterium i drewnianą nawą. Obecny barokowy wygląd kościół uzyskał w wyniku przebudowy w 1. poł. XVII w. Składa się on z nawy, prezbiterium zamkniętego ścianą prostą oraz kilku przybudówek: zakrystii, przedsionka oraz kaplicy Różańcowej. Wewnątrz nawa i prezbiterium nakryte zostały sklepieniami kolebkowymi z lunetami a ściany rozczłonkowane pilastrami kompozytowymi. Na zewnątrz ściany nawy opięte są przyporami. Kościół nakryty jest dachami dwuspadowymi z barokową wieżyczką na sygnaturkę. Dach nawy ujęty został dwoma trójkątnymi szczytami z ostrołukowymi wnękami. Na wschodniej ścianie prezbiterium znajduje się arkadowa wnęka z barokową płaskorzeźbą Chrystusa niosącego Krzyż. W nawie dwa portale barokowe z XVII w.

W prezbiterium, w XIX-wiecznym ołtarzu głównym znajduje się barokowy obraz patrona świątyni św. Jakuba. W nawie przy tęczy dalsze dwa ołtarze, również z XIX w. z nowszymi rzeźbami Serca Pana Jezusa i Serca Matki Boskiej. Powyżej zawieszona jest wygięta belka tęczowa z barokowym krucyfiksem z XVII w. Kolejne dwa ołtarze w nawie rokokowe z rzeźbami śś. biskupów i zakonnic, w jednym z nich obraz św. Wincentego w srebrnej sukience, w drugim krucyfiks. Ponadto na wyposażeniu jest ambona z połowy XIX w., marmurowa chrzcielnica z XVIII w., stalle z 1. poł. XVII w. oraz konfesjonał i ławki barokowe z XVII w. Na ścianach zawieszone są liczne obrazy barokowe. Nad wejściem znajduje się drewniany, barokowy chór muzyczny z prospektem organowym z XVII w., z rzeźbami muzykujących aniołów. Kaplica Różańcowa zbudowana w połowie XVII w., nakryta jest kopułą z latarnią. W jej wnętrzu, we wczesnobarokowym ołtarzu z 1677 r. znajdują się obrazy Matki Boskiej z Dzieciątkiem z 2. poł. XVII w., ze srebrnymi sukienkami oraz Matki Boskiej ofiarowującej różaniec św. Dominikowi z końca XVIII w. obrazami Dzieciątka Jezus z około 1700 r. w lewym i św. Anny nauczającej Marię z XIX w.

http://www.kielce.opoka.org.pl/?mod=parish&id=162

Parafia Św.Barbary dz.m.

28-520 Opatowiec, Kocina nr 111,
tel. 041-351-70-26
liczba wiernych: 450

Proboszcz:
ks. Wojciech Michalski, ur. 1955 (Katowice – archidiec. katowicka), wyśw. 1981, mian. 2001

Rys historyczny
Pierwotny kościół drewniany ufundowali w 1403 r. Piotr i Jan Kocińscy, w tym też roku była erygowana parafia. W 1611 r. wzniesiono nowy kościół drewniany. Obecny kościół został zbudowany w 1672 r. kosztem ks. Franciszka Kaliszewicza, kanonika wiślickiego, konsekrował go w 1672 r. biskup krakowski Andrzej Trzebnicki, był odnawiany w 1. poł. XIX w. Kościół jest murowany, barokowy, jednonawowy, na rzucie prostokąta. Ołtarze, główny i dwa boczne, barokowe. W kościele znajduje się słynący łaskami obraz MB z Dzieciątkiem z XV w., odnowiony w 1989 r.

http://www.kielce.opoka.org.pl/?mod=parish&id=264

Parafia  Św. Michała Archanioła

28-506 Czarnocin, Sokolina nr 56,
tel. 041-351-30-13
liczba wiernych: 2650

Proboszcz:
ks. Wiesław Kita, ur. 1957 (Łętkowice), wyśw. 1984, mian. 2000
Wikariusze:
ks. mgr Marek Mazur, ur. 1965 (Ostrowy Tuszowskie – diec. Rzeszowska), wyśw. 1990, mian. 2005

Rys historyczny
Pierwsza wzmianka źródłowa o kościele i parafii pochodzi z 1326 r. Pierwotny kościół był drewniany, w 1615 r. wzniesiono nowy drewniany kościół. Obecny murowany został zbudowany w latach 1651-1660 staraniem ks. Tomasza Matiaszkiewicza, kustosza skalbmierskiego i proboszcza w Sokolinie, kościół był konsekrowany w 1665 r. przez bpa Mikołaja Oborskiego, sufragana krakowskiego, rozbudowany od wschodu w 1933 r. Nawa barokowa, pierwotnie czteroprzęsłowa, w 1933 r. dobudowano piąte przęsło. Prezbiterium oraz kaplice od północy i południa wzniesione w 1933 r. Ołtarz główny wczesnobarokowy, dwa ołtarze boczne przy tęczy barokowe. W lewym bocznym ołtarzu słynący łaskami obraz MB z Dzieciątkiem z XVII w., w srebrnej sukience, konserwowany w 1983 r. Epitafia z XVI, XVII i XIX w. W 1977 r. wymieniono więźbę dachową, w 1982 r. odnowiono wnętrze kościoła.

http://www.kielce.opoka.org.pl/?mod=parish&id=267